Kamote Force

Jump to Comments

Sa bawat pagkakataong kakamustahin ako ng mga kakilala, kaklase,
kaibigan, o kaaway na matagal ko nang hindi nakikita, yan ang pambungad
na tanong nila sakin. Mas interesado silang malaman ang “love life” ko
kaysa sa kung ano ang course ko at kung paano ako ginagago ng AMA
Computer University (Asia’s First and Largest IT University).

Hindi ko alam kung sadyang kamag-anak sila ni Boy Abunda o pamangkin
ni Christy Fermin. Hindi ko rin alam kung ano ang interesante sa buhay
ko para usisain nila. Ano naman kayang galak ang mararamdaman nila kung
malaman nila ang sagot sa banal na tanong nila? Ganun nalang ba sila
ka-espesyal para gawan ko ng blog entry?

‘Di naman ako ipinanganak na sinungaling, pero sadyang walang gustong maniwala kapag sinasabi ko ang totoo: “Wala pa eh. Aral lang muna.”
Siguro nga sinungaling ako dahil sinabi kong “aral lang muna” gayong
puro gitara lang ang ginagawa ko. Pero nakakabadtrip parin kapag
pinagdudu-dahan ka ng mga taong akala mo eh may tiwala sayo.

Malakas lang siguro ang trip nila. Dahil paulit-ulit na ang tanong
nila, iniisip ko na maaring hindi naman talaga nila gustong malaman
kung may gelpren na talaga ako. Baka gusto lang nilang malaman kung
tunay na lalaki ako, dahil pinagdududahan nila ang kasarian ko ayon sa
haba ng buhok ko. Yung mga iba naman eh baka gusto lang malaman kung
gaano kahaba ang buhok sa kili-kili ng babaeng tipo ko, kung gaano
kakapal ang bigote nito, at kung totoong kumakain siya ng buhay na manok.

Pero sa tingin ko, eto ang mga main factors kung bakit wala parin akong gelpren:

• Di ako marunong manligaw.
• Likas na wais ang karamihan sa mga kababaihan ngayon kaya mahirap maka-uto ang mga katulad ko.
• Masyado pa akong bata para ma-busted.
• Ayaw kong madagdagan ang drama ko sa buhay.
• Hindi pa ako handang magkaroon ng bagong ka-text na compulsary ang pagsesend ng: “Good morning! Mishu mishu mwah mwah!”.
• Ayaw ko pang magkaroon ng tatawagin o tatawag sakin ng “Honey”,
  “Sweetheart”, “Labiduds”, “Gummy Bear”, “Gummy Worm”, “Puto”,
  “Pastillas”, “Pulvoron”, “Buko Pie”, “Ube Cake”, “Pandan Cake”, “Mocha
  Cake” at ang paborito kong “Baby Cakes”.
• Ayaw ko ng may sinusundo sa eskwela.
• Kung sarili ko nga eh hindi ko maalagaan, gelpren pa kaya?
• Duwag ako.

Pero sa tingin ko, ang talagang dahilan parin kung bakit wala akong
gelpren eh dahil sa wala akong pera. Isipin mo nalang kung paano ko pa
matutustusan ang bisyo ko ng pag-gigitara kung buwan-buwan eh may
mandatory exchange-gift kayo alang-alang sa banal na “monthsary” na
yan. Paano pa ako makakabili ng D’addario string set ko sa gitara kung
bawat magkikita kami ni gelpren eh kakailanganin ko siyang ilibre.
Naniniwala akong ang mga anak lamang ng drug lord at mga anak sa labas
ng congressman ang may karapatang magka-gelpren.

Tama na yung iisa lang ang bisyo ko. Hindi ko pa naman kailangan
niyan eh. Di naman ako gaanong naiinggit sa mga naglalampungan sa tren
(Uy! Hindi daw siya naiinggit!). Tsaka ko nalang aatupagin ang
panliligaw.

May nagtext kanina sakin ng ganitong mensahe:

Ratio of a Good Relationship:

Rich BF : Happy GF
Sexy GF : Contented BF
Smart GF : Under GF
Handsome BF : Problematic GF
Lucky GF : ?

“Engineer” ang BF

Muntik na akong matuwa sa message at sa nagsend ng message sakin.

P.S.: Hindi lalaki ang nag-send nun sakin.

Sabi ni Engr. Joseph Lopez, “HINDING HINDI KAYO MAGIGING ENGINEER
DAHIL WALANG BOARD EXAM ANG BS COMPUTER ENGINEERING KAYA WALA KAYONG
KARAPATANG TAWAGIN ANG SARILI NIYONG ENGINEER.”

Magshi-shift na ako ng course. Civil Engineering–para maging engineer gaya ni Engr. Joseph Lopez.

Sa mga nakaka-alam pala ng bilihan ng gelpren, pakitext niyo nalang
ako. Gusto ko sana yung mura lang eh. Hirap tayo sa buhay ngayon kaya
kailangang mag-tipid.

Happy viewing nga pala kay “Beybi Keyks”.